Η αλήθεια είναι πως ζούμε μια ζωή χαοτική. Μια ζωή γεμάτη άγχος, προσωπικές συγκρούσεις και συναισθηματική αστάθεια. Βασική αιτία είναι ο ρόλος που καλείται να επιτελέσει ο σύγχρονος άνθρωπος ως μέλος της αποδιοργανωμένης βιομηχανικής κοινωνίας που ζούμε. O  άνθρωπος όμως δεν είναι εργαλείο, είναι ένα πολυδιάστατο ον που αποτελείται από σώμα, ψυχή και πνεύμα τα οποία χρειάζονται τροφή, εκγύμναση και χώρο για εξατομικευμένη ανάπτυξη. Ο δυτικός πολιτισμός δυστυχώς το παραβλέπει αυτό. Έχει επικεντρωθεί περισσότερο στο “να έχουμε” παρά στο “να είμαστε”. Τα θλιβερά αποτελέσματα αυτής της νοοτροπίας είναι ορατά σε όλους μας και προσθέτουν ολοένα στο σύννεφο της δυστυχίας που επισκιάζει τα φανταχτερά φώτα του επιφανειακού πολιτισμού μας. Οι περισσότεροι άνθρωποι λοιπόν βρίσκουν τον εαυτό τους σε έναν υπαρξιακό λαβύρινθο καταλήγοντας πάντα σε αδιέξοδο, αδυνατώντας να συνθέσουν έναν τρόπο ζωής που θα ικανοποιεί παράλληλα τις φυσιολογικές ψυχικές και πνευματικές τους ανάγκες αλλά και τις κοινωνικές επιταγές της σύγχρονης εποχής.

Share: