Π ρ ό λ ο γ ο ς

Το βιβλίο αυτό περιγράφει με τον πλέον αυστηρό ιστορικό τρόπο τα γεγονότα που σηματοδότησαν την εμφάνιση των Τύπων Misraim και Memphis στο διεθνές Τεκτονικό στερέωμα και την πορεία τους έως σήμερα.

Δυστυχώς, όπως είναι γνωστό, ο Τεκτονισμός, αν και συνέχεια των Αρχαίων μυστηρίων, χρησιμοποιήθηκε από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του (στη σύγχρονη εποχή), για σκοπούς αλλότριους της πραγματικής αποστολής του. Αποστολής του που είναι η επάνοδος του Ανθρώπου στην αρχέγονη πνευματικότητα, η λύτρωσή του από τα δεσμά των ελαττωμάτων του και η ανάδειξη των αξιών εκείνων που θα του επιτρέψουν να γίνει Κύριος και Βασιλέας του εαυτού του, κύτταρο μιάς κοινωνίας που αναζητά απεγνωσμένα την έξοδό της από τα δεσμά που οι εγωϊστικές και ανταγωνιστικές επιλογές της δημιούργησαν.

Όλοι οι Τεκτονικοί Τύποι που πέρασαν από την ανθρωπότητα, (πάνω από 20) συνετέλεσαν τα μέγιστα σε αυτό το έργο. Όμως οι περισσότερες εφαρμογές τους αλλοιώθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για την προσωπική φιλοδοξία των συμμετεχόντων, αντί για τους σκοπούς για τους οποίους φτιάχτηκαν. Δεν γλύτωσαν από αυτές τις απόπειρες και οι πολύ Παραδοσιακοί Τύποι Misraim και Memphis. Ευτυχώς, όπως στο βιβλίο αυτό περιγράφεται, η σπίθα έμεινε αναμμένη. Και εξακολουθεί και σήμερα να φωτίζει, να εμπνέει και να δημιουργεί ελπίδα.

Share:

Στην εποχή μας, μία εποχή που έχει ως χαρακτηριστικό γνώρισμα το διαδίκτυο, τα ηλεκτρονικά βιβλία, τις ηλεκτρονικές ομιλίες και τόσα άλλα ο εσωτερισμός τείνει να γίνει κάτι το… εξωτερικό! Η κριτική σκέψη έχει αδρανήσει από το πλήθος των πληροφοριών που λαμβάνουμε καθημερινά σε ανυπολόγιστους όγκους και η ζωή τρέχει με καλπάζοντες ρυθμούς. Δεν αφομοιώνουμε, δεν κατανοούμε εις βάθος και έτσι δεν φιλτράρουμε τίποτα. Αυτή η “γνώση”, που απέχει πολύ από το να είναι κτήμα μας καθώς λαμβάνεται εξωτερικά, καταλήγει να αναπαράγεται και τελικά να γίνεται αποδεκτή ως δήθεν κατανόηση, αυξάνοντας μονάχα τον εγωισμό και την έπαρση μας. Στον κρίσιμο λοιπόν καιρό τον οποίο διανύουμε ως ανθρωπότητα θα πρέπει να προβούμε σε αλλαγές ριζικές και ουσιώδεις. Διότι το περιβάλλον, οι ανθρώπινες σχέσεις, η σχέση με τον εαυτό μας και η εν γένη κατάσταση που έχουμε περιέλθει δείχνει μία αποδιοργάνωση και μάλιστα κλιμακούμενη. Ο άνθρωπος όμως κρύβει μέσα του ένα μεγαλείο και μια θεία καταγωγή. Η κατάσταση μπορεί να είναι κρίσιμη όμως δεν είναι μη αναστρέψιμη και η απελπισία, αδελφική φίλη της μεμψιμοιρίας και της αδράνειας, δεν πρέπει να μας καταβάλλει. Είναι εύκολο να λέμε τι είναι άσχημο και πως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα· λοιπόν ας εργαστούμε ατομικά και συλλογικά για να αλλάξουμε την χαοτική κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο. Αυτό είναι το σύνθημα του υγιή ανθρώπου, του ανθρώπου της δράσης και αυτό είναι και το σύνθημα του τέκτονα! Ποια είναι λοιπόν η “εργασία” που επιτελεί ένας σύγχρονος τέκτονας;

Γιατί άραγε ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται για αυτοβελτίωση, και μέσω αυτής για την βελτίωση του συνόλου, να ασχοληθεί με μια συντεχνία η οποία έχει για θεμέλιο την Παράδοση; Η εργασία είναι πάντα ΜΙΑ ακόμη και όταν την συναντάμε κάτω από πολλά πέπλα και με διαφορετικά ονόματα. Ένας σπουδαίος εσωτεριστής και άνθρωπος αναφερόμενος στην τεκτονική μέθοδο είπε:

Η μέθοδος μας είναι αυτή που μας μετέδωσε η μυητική -λειτουργική- αλχημική Παράδοση, που μας ωθεί στην μεταστοιχείωση και στην απελευθέρωση από τους ανθρώπινους περιορισμούς, τους οποίους θεωρούμε ως σκουριές, ξεκινώντας από την προσωπικότητα….. Το επίπεδο του Πνεύματος τρέφεται από θυσίες. Όσο περισσότερο ο Άνθρωπος θυσιάζει τον δικό του εγωισμό, τα δικά του πάθη, τις δικές του διαστροφές και τα δικά του ελαττώματα, τόσο φωτεινότερο γίνεται το πνευματικό του σώμα”.

Share:

Πως γνωρίζεις ότι είσαι ερωτευμένος; Μπορεί ο έρωτας σου να ποσοτικοποιηθεί, να μετρηθεί ή να αποδειχθεί; Το γνωρίζεις όμως με απόλυτη βεβαιότητα, το βιώνεις σε κάθε σου κύτταρο, ο έρωτας μεταστοιχειώνει το είναι σου. Αυτό είναι κι ο εσωτερισμός λοιπόν, ο έρωτας του ανθρώπου για τη ζωή. Κι όπως ο ερωτευμένος ποθεί να γνωρίσει το αντικείμενο της λατρείας του, να το βιώσει και να γίνει ένα με αυτό, το ίδιο ποθεί και ο εσωτεριστής. Κι όπως δεν αντέχει και πονάει όταν προσβάλλουν και βεβηλώνουν αυτόν που αγαπά, έτσι κι ο εσωτεριστής πονάει και υπερασπίζεται τη ζωή σε κάθε της έκφανση. Κι όπως όσοι δεν έχουν ερωτευτεί ποτέ δεν μπορούν να καταλάβουν τον ερωτευμένο και τους φαίνεται παράξενος, ίσως λίγο τρελός, έτσι όπως ζει στον κόσμο του και ορίζει τη ζωή του με μια δύναμη άγνωστη σε αυτούς, έτσι κι ο εσωτεριστής χλευάζεται κι απομονώνεται από το πλήθος. Δεν τον απασχολεί όμως, καθώς στο δικό του κόσμο έχει μόνο ένα σκοπό, να ενωθεί με το αντικείμενο της λατρείας του, με τη ζωή. Κι όσο περισσότερο τη γνωρίζει, τους τρόπους έκφρασης της, το ρυθμό της, την έκταση της, τόσο  προσεγγίζει την απελευθερωτική λύτρωση της ενότητας. Ας είναι για τους υπόλοιπους πάντα ένας τρελός, αυτός ρίχνει που και που δάκρυα συμπόνιας για τους συνανθρώπους του που δεν είχαν την ευλογία να βιώσουν το Θείο έρωτα!

 

 

 

Share:

 

Ζούμε μέσα σε μια αχανή ζούγκλα πληροφοριών. Οι άνθρωποι πλέον στις περισσότερες χώρες της υφηλίου έχουν πρόσβαση ανά πάσα στιγμή σε έναν ανυπολόγιστο όγκο δεδομένων, είτε αυτά είναι βιβλία, ιστοσελίδες, πολυμέσα ή κάθε λογής υλικό. Πέραν τούτου έχουν τη δυνατότητα να έρθουν άμεσα σε επαφή με οποιονδήποτε θελήσουν σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη. Γιατί λοιπόν να ασχοληθούν με τον Τεκτονισμό, έναν αρχαίο θεσμό πνευματικής εξέλιξης ενώ υπάρχουν άλλα πολυάριθμα μέσα για την απόκτηση γνώσεων;

Τι είναι άραγε η γνώση; Είναι η συλλογή γραπτών ή ομιλιών ή μήπως είναι μία εσωτερική κατάσταση – καρπός των προσπαθειών μας; Ας ανατρέξουμε στη μεγάλη μνήμη της ανθρωπότητας, την ιστορία.

Share:

 

Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά γύρω από αυτό το θέμα από ανθρώπους που συνήθως γνωρίζουν ελάχιστα πράγματα… ή τίποτα. Τα αίτια της παραπληροφόρησης γύρω από το όνομα του εν λόγω οργανισμού ποικίλουν· από απλή άγνοια, φόβο για το διαφορετικό, προκατάληψη αλλά και σκοπιμότητες των καστών εξουσίας. Σε καμία περίπτωση δε θα ήθελα – ως συγγραφέας αυτού του άρθρου – να οικειοποιηθώ το ρόλο της αυθεντίας του Τεκτονισμού. Παραδέχομαι αντιθέτως ότι απέχω πολύ από το να συνειδητοποιήσω σε όλη του την πληρότητα τον πολυδιάστατο σκοπό και τρόπο λειτουργίας αυτής της αδελφότητας η οποία δραστηριοποιείται επισήμως για πάνω από 300 χρόνια. Παρ ’όλα αυτά, ως ενεργός Τέκτων, το θεωρώ καθήκον μου να παραθέσω την προσωπική μου άποψη πάνω σε ένα ζήτημα τόσο παρεξηγημένο και παράλληλα τόσο σημαντικό για την πορεία της ίδιας της ανθρωπότητας.

Share: